Słownik XVII wieku

POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I 1. POŁOWY XVIII WIEKU

| | | szerokość:

poprzednie hasło FIGA

następne hasło FIGURA

ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 16.06.2009

*FIGMENT rzecz. m

Słownik SW notuje
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T, L, SWil, SJP nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1677-1694

Formy gramatyczne:

Etymologia:

z łac. 'twór, obraz, postać'

>>zmyślenie, wymysł<<:

– Wkrotce stary i nowy, oba testamenty, Za szczyre Owidiwe poczyta figmenty. PotFrasz 381.
– Baiek, brydni, figmentow: ná większe tám poły, Bogi z ludźmi, nie tylko mieszáią Anyoły; Kiedy káżdy swoiego Bohátyrá czyni, Choć się rodzieł z Niewiásty? potomkiem Bogini. PotPocz 42.
– Ale to wszytko kłamstwo, y szczyre figmenty, W iedney się tylko Polszcze rodzą te Okręty, Ktore śmiertelney szargi wytrzymawszy fale? Z ziemie wzięte? PotPocz 92.
– Rzecz iest [...] zwyczayna y cale za grzech niemiana, ile że się zda, ze cudzey sławy się nieszarpie, áleć y tego się często w tym nie uwáża. Takie figmenta kłaść w gazety, iest u nas imie curiosi Politici. JabłSkrup 10.
– Cokolwiek [...] wysmienitych panegirykow oratorskie wynaleść mogą subjekta, wszytkie bez figmentow adulacyi nikomu inszemu tylko samey cnocie przynalezące konserwowane być powinne iey honorowi. MikSil 51.
– Cokolwiek [...] wysmienitych panegiryków Oratorskie wynaleść mogą subjekta, wszytkie bez figmentów adulacyi nikomu inszemu tylko samey cnocie przynalezące konserwowane być powinne iey honorowi. MikSil 76.
– W poetyckich figmętach [...] Mokurtus [...] tak oswoiey niskosci swiadczył. MikSil 236.

Autor: PK