POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I 1. POŁOWY XVIII WIEKU
SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I 1. POŁOWY XVIII WIEKU
| poprzednie hasło PANCERZ |  obszerny zwięzły | następne hasło PANEGIRYK |
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 13.12.2007
BANDURA, *BANDORA, PANDURA
Data ostatniej modyfikacji: 13.12.2007
Formy gramatyczne:
muz. >>wielostrunowy instrument muzyczny, rodzaj lutni<<:
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości) - – Komu záś włosy ciężą y humory/ Ani Fráncuskie uśpią go bándory. TwarSDaf 83.
- – Prawie pod samą pełnią maja w końcu roli Siedziałem rano wedle narożnej topoli, Brząkając na bandorze. ZimBSiel 97.
- – Merkuryjusz nie mniej swe berło wężate gdzieś na wezgłowiu położywszy, sosnową bandurę przez się przewiesił. LubSArt XII, 840.
- – Król [...] rozkazał dumy sobie kozackie na bandurach grać. SarPam 75.
- – Cytry, wiole, Trąby y Bandore Bassony stroycie. MikSil 7nlb.
- – MANORE [...] Fidicula [...] BANDURA czyli Lira. DanKolaDyk .
- – PANDORE (Instrument de musique assez semblable au Luth). Pandura, ae. fem. BANDURA, Instrument Bandurka Lutenka. DanKolaDyk II, 327.
- – Bandura [...] pandore un instrument de musique. T 21.
- – Pandura, vid. Bandura. T 1320.
- – Obraz reprezentujący dziada i babę, na bandurze grającego.InwRuch Niepoprawne zródło 159.