POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I 1. POŁOWY XVIII WIEKU
SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I 1. POŁOWY XVIII WIEKU
| poprzednie hasło GANGRYNA |  obszerny zwięzły | następne hasło GAŃBA |
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 21.01.2009
Data ostatniej modyfikacji: 21.01.2009
GANIĆ czas. ndk
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
>>krytykować, potępiać kogo lub co<<:
związki frazeologiczne: Bezpieczeństwo ganić czyjeś: >>dawać komu nauczkę<<
Rekcja: kogo, co
- – O Sądnym dniu tak powiedaią że złe uczynki chwalic będą adobrą ganic. PasPam 147v.
- – Po Seymikach po posiedzeniach Iedni to [dekret] chwalą drydzy ganią. PasPam 191v.
- – Proszono mię że bym Pannę oddawał ad Votum, Niebardzo mi się chciało wiedząc że tam nietrudno będzie o Censurę Alec nie ganili chyba że by to tak tylko pochlebiali nie więm. PasPam 281.
związki frazeologiczne: Bezpieczeństwo ganić czyjeś: >>dawać komu nauczkę<<- – Kwintyjus […] Sabińczyków bezpieczeństwo gani, A jarzmo, które pozdejmował wołom, Na karki kładzie swym nieprzyjaciołom. MorszALut 118.
Patrz zganić.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)