POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I 1. POŁOWY XVIII WIEKU
SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I 1. POŁOWY XVIII WIEKU
| poprzednie hasło GARUGA |  obszerny zwięzły | następne hasło GARZTKA |
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 26.09.2008
GARŚĆ, GARZĆData ostatniej modyfikacji: 26.09.2008
Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
1. >>część ręki, dłoń<<:
związki frazeologiczne: Komuś się w garzć dostać: >>być przez kogoś schwytanym, dostać się w czyjeś ręce<<
- – Az mi zadrzała Szabla w garzci. PasPam 89.
związki frazeologiczne: Komuś się w garzć dostać: >>być przez kogoś schwytanym, dostać się w czyjeś ręce<<- – Iuz ia więm że by to twoie własne pić prosiły gdy by mi się w garzc dostały. PasPam 193v.
2. >>tyle, ile się zmieści w dłoni; mała ilość<<:
- – Zięmia znayduie się taka że kiedy potrawę iaką osolić trzeba to wziąć na miskę garzc zięmie y wypłokawszy zlac wodę w garnek. PasPam 65v.
3. przen. o ludziach >>mała liczba, gromadka, grupka, niewiele<<:
- – Przyszłą tedy potęga na małą ludzi garzc. PasPam 76v.
- – Na Rezystencyią tak cięszkim impetem [zam. impetom] Nieprzyiacielskim. Iuz nie garzci zhukanego Woyska [...] trzeba było na Sukurs. PasPam 133v.
- – W małey garzci Woyska pokazał się nieprzyiacielowi. PasPam 206v.
- – Pewnie y ta mała garsc polskiego Woyska nie woiuiue nas. PasPam 259v.
- – Niech się prozno nie chełpią z swemi Bohatyry Iakich garść nieopatrznie, ach pozel się Boze Hetman tu na nierowne narazieł poroze. PotWoj 18.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)